فهرست عناوین
مرکزی هونشو که تحت سلطه کوههای آلپ باشکوه ژاپن، مملو از پیستهای اسکی، قلعهها و معبدهای قدیمی، و دهکدههای قدیمی قدیمی در درههای دورافتاده است، انتخاب فوقالعادهای از زمین و امکانات سفر را ارائه میدهد. اگر تنها کاری که می خواهید انجام دهید تحسین مناظر باشکوه – حتی برای یک روز – است که به لطف خط شینکانسن که از توکیو تا ناگانو می گذرد، به راحتی انجام می شود، جایی که باید به اندازه کافی مکث کنید تا از معبد ارجمند و جوی، Zenkō-ji بازدید کنید.
به غیر از نکات برجسته ذکر شده در مقابل، مکان های دیگری در منطقه که به طور محلی به عنوان چوبو شناخته می شوند و ارزش دیدن دارند عبارتند از تفرجگاه تابستانی Karuizawa و روستای جذاب Nozawa Onsen، در شمال شرقی ناگانو، که در آن پیست های اسکی عالی و فضای گرم رایگان را خواهید دید. حمام های بهاری هاکوبا یکی دیگر از مقصدهای محبوب اسکی و فعالیتهای در فضای باز است، در حالی که در نیمه جنوبی ناگانوکن میتوان چندین شهر پستی بینظیر را در امتداد مسیر قدیمی ناکاسندو از کیوتو به توکیو کاوش کرد، حتی بین بهترینها – تسوماگو – برای یک روز پیادهگردی کرد. و ماگوم
در سمت غربی کوههای آلپ، شهر دلپذیر تاکایاما و خانههای کاهگلی غیرعادی با قاب A در درههای Shirakawa-gō و Gokayama وجود دارد که در آن سه روستا – اوگیماچی، سوگانوما و آینوکورا – در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاند. این منطقه همچنین از دریای ژاپن قابل دسترسی است، جایی که شهر زیبا و تاریخی کانازاوا یک پایگاه ایده آل است. دهکدههای ماهیگیری آرامی که در اطراف خط ساحلی ناهموار شبهجزیره نوتو هانتو، در شمال شرقی کانازاوا قرار دارند، نیز ارزش جستجو را دارند.
در امتداد سمت جنوبی اقیانوس آرام چوبو، بزرگراههای اصلی و خطوط قطاری که توکیو را به منطقه کانسای پیوند میدهند، اجرا میشوند. مناظر زشت صنعتیسازی افسارگسیخته این پیوندهای حملونقل را در برگرفته است، اما حتی در اینجا مکانهایی وجود دارد که ارزش دیدن را دارد، از جمله چهارمین شهر اصلی ژاپن، ناگویا، که فرودگاه اصلی منطقه را در خود جای داده است. این کلان شهر لذت بخش و به راحتی قابل مذاکره است که می تواند به عنوان پایگاهی برای سفرهای یک روزه به شهر قلعه جذاب اینویاما استفاده شود، جایی که می توانید نمایش های تابستانی مهارت باستانی ukai (ماهیگیری باکلان) یا به Meiji Mura، یک موزه در فضای باز چشمگیر را ببینید. معماری مربوط به آغاز قرن بیستم.
چند خط قطار از سواحل جنوبی به شمال قطع میشود، اما بسیاری از مکانهای کوهستانی فقط با اتوبوس سروکار دارند که میتواند نادر و گران باشد. گاهی اوقات اجاره ماشین بهترین گزینه برای شما خواهد بود، اگرچه برخی از دیدنی ترین مسیرها – مانند Skyline Drive در سراسر آلپ از Gifu-ken تا Nagano-ken – در زمستان به دلیل برف عمیق بسته هستند. تفرجگاه کوهستانی Kamikōchi و مسیر کوهستانی Tateyama-Kurobe به طور مشابه بین نوامبر و آوریل ممنوع است.
این شهر دارای ساختمان های کم ارتفاع، تاریک، چوبی و گچی، مسیرهای سنگفرش و آب روان است. پنجره های ساختمان ها باریک و باریک است. خطوط نیز باریک، با دیوارهای شیب دار هستند و به مکان های غذاخوری با فانوس کم نور یا به پل های سنگی کوچکی ختم می شوند که بر روی جویبارهای آب پاش قوس دارند. مثل یک صحنه صحنه از دوران ادو بود.
آلن بوث به دنبال گمشده ، 1995
توصیف عاشقانه بوث گوجو هاچیمان (郡上八幡) را به یک سه راهی میبرد: فضای گذشته و موقعیت مکانی کوهستانی – با دو رودخانه بکر، یوشیدا و ناگارا، که از مرکز میگذرند – جذابیت زیادی به آن بخشیده است. این شهر در دره ای در مسیر تجاری قدیمی که زمانی به دریای ژاپن منتهی میشد، در حدود 55 کیلومتری شمال گیفو قرار دارد. ارزش بازدید از آن در تمام طول سال را دارد، اما بهترین زمان در جریان Gujō Odori، یکی از سه جشنواره رقص برتر ژاپن است.
دفتر توریستی یک بلیت 1500 ین می فروشد که به 9 مکان دیدنی در اطراف شهر دسترسی دارد. بهترین آنها Hakurankan (博覧館)، در سمت شمالی رودخانه یوشیدا، ده دقیقه پیاده روی تا دفتر گردشگری است. این موزه عالی دارای چهار بخش است که تاریخ شهر، هنرها و صنایع دستی، ارتباط با آب و رقص محلی را شرح می دهد.
یک صعود خوب پانزده دقیقه ای از Hakurankan، از کنار چندین معبد جذاب، Gujō-Hachiman-jō (郡上八幡城) است. این ماکت فتوژنیک از قلعه قدیمی در سال 1934 بر روی پایه های سنگی ساختار اصلی کمتر ساخته شد. از باروهای آن خواهید دید که شهر شبیه به شکل ماهی است، دهانه بتنی زیبای بزرگراه که دم را برجسته میکند. در جنوب Yoshida-gawa، ده دقیقه پیاده روی تا دفتر توریستی، Jionzen-ji (慈恩禅寺)، معبد قرن شانزدهمی با باغ دلبسته Tetsusō-en قرار دارد که در پاییز بسیار دیدنی به نظر می رسد.
سفرهای رفتینگ در طول سال در پایین رودخانه در Minami با سیستمهای پشتیبانی در فضای باز در دسترس است. در تابستان، ممکن است وسوسه شوید که در رودخانه درخشان شنا کنید. ماهیگیرانی با تیرکهای بلند و کلاههای حصیری بلند در کنار رودخانههای شهر دیده میشوند که شانس خود را برای خرید ماهیهای شیرین و ماهی قزل آلا که این منطقه به آن معروف است، میکوشند. همچنین از چشمه طبیعی شهر بازدید کنید که به آن فواره جوانی یا سوگی سوئی (宗祇水) میگویند – این چشمه در پایین مسیر سنگی قرار دارد که به پل زیبایی بر روی کودارا-گاوا منتهی میشود.( حدود پنج دقیقه پیادهروی از شمال غربی گردشگر)
فستیوالهای Bon Odori در سراسر ژاپن رایج است، اما هیچ جا به اندازه Gujō Hachiman، جایی که Gujō Odori از دهه 1590 در آنجا برگزار میشود، این رقص در زندگی جامعه ریشه دوانده است. تقریباً هر شب از اواسط ژوئیه تا اوایل سپتامبر، از ساعت 8 شب تا 10:30 شب در نقطهای از شهر (مرکز اطلاعات توریستی میتواند دقیقاً زمان و مکان را به شما بگوید)، مردم محلی یوکاتا و گتا خود را میخورند و در خیابانها میرقصند.
مردم به صورت دایره ای دور یک سازه بلند از چوب و بامبو می رقصند که از آن یک خواننده، نوازنده درام، نوازنده فلوت و یک گروه کر آهنگ را صدا می کنند. ده نوع رقص وجود دارد و خواننده قبل از شروع هر یک نام آنها را صدا می کند. به حرکات دست و پاهای افرادی که در دایره داخلی هستند دقت کنید، زیرا اینها افرادی هستند که این مراحل را در کودکی یاد گرفته اند – سپس دنبال کنید!
پیاده روی Kiso-ji از Magome به Tsumago به منظور تجربه صعود ظاهراً سخت به کوه ها، سنتی است – اگرچه در واقع آنقدرها هم سخت نیست. اگرچه مسیر 7.7 کیلومتری اغلب به زبان انگلیسی علامت گذاری شده است، بهتر است قبل از شروع، نقشه ای را از یکی از دفاتر اطلاعات توریستی بردارید.
خدمات حمل و نقل چمدان (آخر هفته و تعطیلات ملی از اواخر مارس تا ژوئیه و سپتامبر تا نوامبر؛ روزانه از اواخر ژوئیه تا اواخر آگوست؛ 500 ین برای هر قطعه) به و از دفاتر اطلاعات گردشگری در Tsumago و Magome وجود دارد. کیف خود را قبل از ساعت 11:30 به دفاتر تحویل دهید تا ساعت 17 در انتهای دیگر تحویل داده شود.
اگر مسیر مخالف را انتخاب کردید، از ایستگاه Nagiso در خط Chūō شروع کنید، جایی که Tsumago کمتر از یک ساعت به سمت جنوب از میان مزارع زیبا و روستاهای کوچک فاصله دارد. یک روز را برای کاوش در هر دو شهر پست و تکمیل پیاده روی اختصاص دهید. اگر یک شب در تسوماگو یا ماگوم بمانید، از این تجربه بیشتر لذت خواهید برد.
شهر قلعه جذاب اینویاما (犬山)، در 25 کیلومتری شمال ناگویا، در کنار Kiso-gawa قرار دارد. از ماه مه تا اکتبر، رودخانه صحنه تمرین قرنها اوکای (ماهیگیری باکلان) است که نمای بیرونی قلعه با نور آفتاب، پسزمینهای چشمگیر را برای آن فراهم میکند. قایقها از اسکله در کنار پل اینویاما-باشی، پنج دقیقه پیادهروی در شمال ایستگاه اینویاما یوئن حرکت میکنند.
قلعه کمی به ایستگاه Inuyama-Yūen نزدیکتر است، اما اگر از سمت غربی ایستگاه Inuyama به آن نزدیک شوید – که حدود ده دقیقه پیاده روی طول می کشد – از منطقه ای پر از خانه های چوبی قدیمی عبور خواهید کرد که برخی از آنها صنایع دستی هستند. گالریهایی که به موزه کوچک مصنوعات اینویاما (犬山市文化史料館) ختم میشود. در اینجا می توانید دو تا از سیزده شناور سر به فلک کشیده و مزین (یاتای) را ببینید که در طول جشنواره بزرگ در آخر هفته اول آوریل در اطراف اینویاما رژه می روند. اگر جمعه یا شنبه از موزه دیدن کنید، میتوانید هنرمندی را نیز ببینید که هنر ساخت کاراکوری، عروسکهای چوبی مکانیکی را که روی یاتای اجرا میکنند، نشان میدهد.
این موزه درست در مقابل Haritsuna-jinja، زیارتگاهی است که جشنواره رنگارنگ در آن برگزار می شود. یک دقیقه پیاده روی از تپه پشت سر، شما را به ورودی تنها قلعه خصوصی در ژاپن، اینویاما جو (犬山城) می رساند. این قلعه اسباببازیمانند در سال 1537 ساخته شد و آن را به قدیمیترین در ژاپن تبدیل کرد (اگرچه بخشهایی از آن به طور گسترده بازسازی شده است) و از سال 1618 به خانواده Naruse تعلق دارد. در داخل، دونژون چیز خاصی نیست، اما منظره زیبایی از رودخانه و کشور اطراف آن از بالا، جایی که میتوانید از نقش دفاعی این قلعه سفید قدردانی کنید.
پنج دقیقه پیادهروی از شرق اینویاما جو، در محوطه هتل مجلل Meitetsu Inuyama (名鉄犬山ホテル)، باغ آرام Uraku-en (有楽苑) قرار دارد. چمنهای خزهدار و مسیرهای سنگی بهعنوان چارچوبی سرسبز برای چایخانهای سنتی «جوآن» عمل میکنند. این چایخانه با دیوارهای زرد که در ابتدا در کیوتو توسط اودا اوراکو، برادر کوچکتر جنگسالار اودا نوبوناگا ساخته شد، فضایی برای بیش از سه تشک تاتامی دارد، اگرچه فقط از بیرون قابل مشاهده است. چای (500 ین) در یکی از چایخانههای مدرن بزرگتر باغ سرو میشود.
یکی از بهترین موزههای معماری روباز ژاپن، میجی مورا (明治村)، در ۷ کیلومتری شرق اینویاما قرار دارد. در اطراف یک پارک بزرگ، 67 سازه، از جمله کلیساها، بانک ها، تئاتر کابوکی، فانوس دریایی و مرکز تلفن (از ساپورو) پراکنده شده است. تمام سازهها مربوط به دوران میجی هستند، زمانی که تأثیرات غربی به ژاپن سرازیر شد، که منجر به معماری ترکیبی منحصربهفردی شد. برجسته ترین قسمت جلوی هتل اصلی امپریال است که توسط فرانک لوید رایت طراحی شده است.
حداقل نصف روز را برای دیدن کامل پارک در نظر بگیرید. اگر علاقه ای به پیاده روی ندارید، یک اتوبوس برقی وجود دارد که از این سر پارک به سر دیگر سوسک می زند، یا می توانید سوار یک تراموا و لوکوموتیو بخار قدیمی کیوتو شوید، اگرچه اینها فقط بخشی از مسیر را طی می کنند. چندین مکان برای میان وعده یا صرف ناهار در پارک وجود دارد.
اتوبوسهای میجی مورا در فواصل منظم از سمت شرقی ایستگاه اینویاما (۲۰ دقیقه) حرکت میکنند.
اینویاما و گیفو دو مکان اصلی برای اوکای یا ماهیگیری شبانه با باکلان هستند، مهارتی که در قرن هفتم توسعه یافت. سایرین عبارتند از کیوتو، ایواکونی و اوزو در شیکوکو. از پرندگان مخصوص آموزش دیده و گردن باریک برای صید ayu، یک ماهی شیرین آب شیرین، که در فصل بین ماه های مه و سپتامبر است، استفاده می شود. ماهیگیرانی که لباس سنتی میپوشند، تا دوازده باکلان را روی افسارهای بلند میبندند، که با حلقهای در گلوی پرندگان وصل میشوند تا از بلعیدن ماهی جلوگیری کنند. پرندگان در آب شیرجه میزنند و به شکار آیو میروند که جذب نور آتشی میشوند که در منقلهای فلزی آویزان از کمان قایقهای ماهیگیری باریک است.
نمایش سریع معمولاً فقط حدود 30 دقیقه طول می کشد، اما گردش در ukai فقط برای ماهیگیری نیست. حدود دو ساعت قبل از شروع ماهیگیری، تماشاگران سوار بر قایقهای بلند و سایباندار، تزئین شده با فانوسهای کاغذی میشوند که به سمت بالا رودخانه حرکت میکنند و سپس پهلو میگیرند تا امکان پیکنیک پیش از نمایش را فراهم کنند. مگر اینکه پول اضافی بپردازید، باید غذا و نوشیدنی خود را بیاورید، اما گاهی اوقات یک قایق با فروش آبجو، تنقلات و آتش بازی – یکی دیگر از اجزای ضروری ukai – حرکت می کند. اگرچه میتوانید نمایش را به صورت رایگان از ساحل رودخانه تماشا کنید، اما هیجان مسابقه در کنار قایقهای ماهیگیری را تجربه نخواهید کرد، پرندگانی که در نور انعکاس یافته چوب کاج که در منقل آویزان از قایقها میسوزند، خشمگینانه پاشیده میشوند.
در اواسط قرن نوزدهم، کانازاوا (金沢)، به معنی مرداب طلایی، چهارمین شهر بزرگ ژاپن بود که در اطراف یک قلعه بزرگ و باغ زیبای Kenroku-en ساخته شده بود. امروز، پایتخت ایشیکاوا-کن مشتاقانه به پرورش هنرها ادامه می دهد و دارای مناطق جذابی از خانه های سامورایی و چایخانه های گیشا است که به خوبی حفظ شدهاند. چهره مدرن آن ماهرانه توسط موزه چشمگیر هنر معاصر قرن بیست و یکم، کانازاوا نشان داده شده است – همه اینها، این مکانی است که نباید در ساحل دریای ژاپن از دست بدهید.
اوج شکوفایی کانازاوا در اواخر قرن پانزدهم بود، زمانی که جمعی از کشاورزان و راهبان بودایی خانواده حاکم توگاشی و منطقه را که به نام کاگا (نامی که هنوز هم برای صنایع دستی نفیس شهر، مانند رنگرزی ابریشم و لاک الکل، اطلاق میشود،) سرنگون کردند. غذاهای تصفیه شده آن)، تنها ایالت بودایی ژاپن شد. خودمختاری در سال 1583 به پایان رسید، زمانی که دایمیو مائدا توشی توسط جنگسالار اودا نوبوناگا به عنوان حاکم منصوب شد، اما کانازاوا به عنوان ثروتمندترین استان کشور به رشد خود ادامه داد و سالانه پنج میلیون بوشل برنج تولید کرد.
پس از فرار از بمباران در طول جنگ جهانی دوم، مناطق سنتی درون شهر، مانند ناگاماچی با خانه های سامورایی و منطقه جذاب چایخانه گیشا در هیگاشی چایا، دست نخورده باقی مانده اند و سرگردانی در اطراف ما لذت بخش است.
کانازاوا می تواند به عنوان پایگاهی برای بازدید از مکان های دیگر در ایشیکاوا-کن، از جمله Noto Hantō، شبه جزیره ناهموار شمال شهر و مکانی عالی برای لذت بردن از مناظر ساحلی و سرعت پایین تر زندگی استفاده شود. در جنوب، در همسایگی Fukui-ken، صومعه کار Eihei-ji، یکی از جوی ترین معابد ژاپن قرار دارد.
برجسته کردن نگرش آینده نگر که قبلاً توسط عشق شهر به هنرهای سنتی پنهان شده بود، موزه عالی هنرهای معاصر قرن بیست و یکم (金沢21世紀美術館)، روبروی ورودی جنوب غربی Kenroku-en است.
طراحی فوق مدرن توسط دفتر معماری SANAA – دایره ای از شیشه که مجموعه ای از گالری ها، یک کتابخانه و یک مهدکودک رایگان را در بر می گیرد – مانند یک پازل هندسی غول پیکر است و کاملاً برای استفاده های متعدد از این مرکز مناسب است. نمایشگاه ها اغلب تغییر می کنند، اگرچه برخی از آثار سفارشی ویژه در نمایش دائمی وجود دارد. آسمان سیاره آبی جیمز تورل مکانی عالی برای استراحت و تماشای شناور ابرها است، در حالی که استخر شنای Leandro Elrich تعامل سرگرم کننده بین بینندگان اطراف لبه استخر و کسانی که در زیر آن قدم می زنند تشویق می کند. دوازده لوله لولهای شکل که از چمنهای اطراف گالری بیرون میزند، اثر هنرمند آلمانی فلوریان کلار است. به یکی صحبت کنید و صدا از دیگری خارج شود.
در همین نزدیکی، موزه کانازاوا نو قرار دارد، که بر زیباترین هنرهای نمایشی ژاپن می تابد. در طبقه همکف یک صحنه مجازی nō است که می توانید در اطراف آن راه بروید، انگار در یک نمایشنامه هستید. در طبقه بالا نمونههای بارز لباسهای پرآذین و نقابهای ناشناخته nō هستند.
اگر تشنه غنی سازی فرهنگی بیشتر هستید، کانازاوا موزه های بیشتری دارد که تعدادی از آنها در اطراف کنروکو-آن جمع شده اند. بهترین موزه استانی آموزنده ایشیکاوا برای محصولات و صنایع دستی سنتی، یا Ishikawa-kenritsu Dentō-Sangyō Kōgeikan (石川県立伝統産業工芸館) است که نمونههای برجستهای از هنرمندان معاصر، از جمله ظروف هنری، کانزآوا و کانزآوا را به نمایش میگذارد. موزیکال ابزار و وسایل آتش بازی هیچ یک از مقالات برای فروش نیستند، اما همه آنها برچسب قیمتی دارند، بنابراین اگر به عنوان مثال به یکی از محراب های خانواده بودایی ورق طلا و لاک بروید، می دانید که قیمت آن 4.5 میلیون ین است.
موزه تاریخ استان ایشیکاوا یا Ishikawa-kenritsu Rekishi Hakubutsukan (石川県立歴史博物館)، که در ساختمانهای برجسته سربازخانههای ارتش با آجر قرمز متعلق به سال ۱۹۱۰ قرار دارد، دارای نمایشهایی از جمله بازسازی مینیاتوری سیاه و سفید، پارادای یکپارچه و زیبا است. فیلم سفید کانازاوا از اوایل قرن بیستم و بازسازی یک کارخانه ابریشم ریسی.
در طرف دیگر موزه همسایه هوندا، موزه هنر استان ایشیکاوا یا ایشیکاوا-کنریتسو بیجوتسوکان (石川県立美術館)، نمونه های زیبایی از خوشنویسی، کیمونو، سفال، ظروف لاکی و سایر آثار متعلق به قبیله مائدا به نمایش گذاشته شده است. مجموعه ای التقاطی تر از هنرهای محلی معاصر. معمولاً نمایشگاه های ویژه ای در اینجا برگزار می شود که هزینه اضافی دارند.
کانازاوا تنها جایی در خارج از کیوتو است که از آموزش قدیمی گیشا پشتیبانی می کند. از بین سه منطقه ای که این اتفاق می افتد، هیگاشی چایا (東茶屋)، در فاصله پانزده دقیقه پیاده روی شمال شرقی از Kenroku-en در سراسر Asana-gawa، بزرگترین و دیدنی ترین منطقه است.
چندین چایخانه قدیمی به روی عموم باز است. Ochaya Shima (お茶屋志摩) سنتی ترین است، در حالی که در مقابل Kaikarō (懐華樓) قرار دارد که به سبک مدرن تری تزئین شده است، از جمله یک باغ صخره ای غیرمعمول ذن که تماماً از تکه های شکسته شیشه ساخته شده است و یک اتاق چای با تشک های تاتامی طلاکاری شده. در هر دو می توانید چای (متاسفانه بدون گیشا) با هزینه اضافی کمی مصرف کنید. چای همچنین بخشی از معامله در شامیسن-نو-فوکوشیما (三味線の福島) است، که در آن میتوانید کوبیدن ساز زهی ژاپنی، شامیسن را یاد بگیرید. با کاوش در معابدی که در پای اوتاتسویاما در منطقه شمالی هیگاشی چایا قرار دارند، تمام این چای را کنار بگذارید.
در سمت جنوبی پل آساناگاوا، منطقه کوچکتر، اما به همان اندازه خوش منظره Kazue-machi Chaya geisha قرار دارد. یک چایخانه وجود دارد که می توانید در اینجا بمانید. در پنج دقیقه پیادهروی جنوب اینجا، موزه اوهی (大樋美術館) قرار دارد که نمونههای نفیس سفالهای لعابدار کهربایی را به نمایش گذاشته و به فروش میرساند که در طول چهار قرن برای مراسم چای سبک اوراسنکه تصفیه شدهاند.
از شمالیترین خروجی Kenroku-en، یک پل عابر پیاده به Ishikawa-mon منتهی میشود، دروازهای مرتفع قرن هجدهم به قلعه، Kanazawa-jō (金沢城). از سال 1546 یک استحکامات در فلات Kodatsuno وجود دارد، اما قلعه به شکل کنونی آن عمدتاً به اوایل قرن هفدهم باز میگردد. در سال 2001، بخشی از محوطه داخلی با استفاده از روشها و طرحهای سنتی دوره ادو بازسازی شد. این برجها شامل برجهای دیدهبانی سه طبقه و الماسشکل هیشی یاگورا و هاشیزومه مون تسوزوکی یاگورا، راهروی گوجوکن ناگایا که آنها را به هم متصل میکند، برخی از دیوارهای خاکی، و پل هاشیزومه و دروازه منتهی به محوطه است. در داخل ساختمانها میتوانید نازک کاری پیچیده را ببینید و نجارهای مدل اسکلتی مقیاس یک دهم را که برای تسلط بر پیچیدگیهای کار استفاده میشوند، بررسی کنید.
بخشهایی از قلعه اصلی در محوطه، و همچنین یک باغ مدرن جذاب با عناصر سنتی – تضاد جالبی با Kenroku-en است. اگر به سمت ورودی Imori-zaka در گوشه جنوب غربی محوطه بروید، در نزدیکی پشت Oyama-jinja (尾山神社)، زیارتگاه بزرگی که به اولین ارباب مائدا، Toshiie اختصاص داده شده است، ظاهر خواهید شد. جلوی عبادتگاه شینمون قرار دارد، دروازهای با طاق مربع غیرمعمول با شیشههای رنگارنگ رنگارنگ در برج بالایی آن، که در سال 1875 با کمک مهندسان هلندی طراحی شد و زمانی به عنوان فانوس دریایی برای هدایت کشتیها به سمت ساحل استفاده میشد.
از طرف دیگر، با بازگشت به Ishikawa-mon و خروجی شمالی Kenroku-en، در امتداد جناح شرقی باغ، به سمت باغ سنتی کوچک، Gyokusen-en (玉泉園) حرکت کنید. این باغ آرام که در دو سطح در شیب تند ساخته شده است، دارای ویژگیهای دوستداشتنی زیادی است، از جمله مسیرهای سنگی خزهای که از کنار دو حوض عبور میکنند و یک آبشار کوچک. با 500 ین اضافی می توانید چای سبز و شیرینی را در چایخانه ویلای اصلی میل کنید. در کنار باغ در مرکز صنعت سنتی کاگا یوزن، یا کاگا یوزن دنتتو سانگیو کایکان (加賀友禅伝統産業会館)، میتوانید هنرمندانی را تماشا کنید که طرحهای زیبا روی ابریشم نقاشی میکنند، سپس دست خود را در این لباس سنتی کاناز امتحان کنید. کیمونوی ساخته شده از مواد رنگ شده.
صبح زود یا اواخر بعد از ظهر بهترین زمان برای تجربه جاذبههای ستارهای کانازاوا، Kenroku-en (兼六園)، در آرامترین حالت آن است، در غیر این صورت ممکن است افکارتان توسط یک راهنمای بلندگو و مهمانی گردشگران قطع شود. این قیمت برای بازدید از یکی از سه باغ برتر رسمی ژاپن است (Kairaku-en در میتو و Kōraku-en در Okayama دو باغ دیگر هستند). Kenroku-en – که بیش از دو قرن از دهه 1670 توسعه یافته است – به درستی به عنوان بهترین در نظر گرفته می شود.
در اصل محوطه بیرونی قلعه کانازاوا و در نتیجه باغ خصوصی قبیله حاکم مائدا، Kenroku-en در سال 1871 به روی عموم باز شد. نام آن، که به معنای “شش باغ ترکیبی” است، به شش مزیت باغبانی باغ اشاره دارد. شامل: وسعت، انزوا، مصنوعی بودن، قدمت، آب و مناظر پانوراما. این یک مکان دوستداشتنی برای قدم زدن است، با یک سیستم پمپاژ مبتکرانه که استخرهای دامنه تپه را پر از آب نگه میدارد و فوارهها – از جمله اولین فوارههای ژاپن – کار میکنند. درختان کاج زیادی که با دقت هرس شده و مجسمهسازی شدهاند و مناظر وسیعی به سمت منطقه گیشا هیگاشی چایا در کانازاوا وجود دارد.
در گوشه شمال شرقی باغ، عمارت زیبای سیسون کاکو (成巽閣)، یک عمارت دو طبقه با سقف شیلنگ قرار دارد که در سال 1863 توسط دایمیو مائدا ناریاسو به عنوان خانه سالمندان برای مادرش ساخته شد. مراقب نقاشیهای ماهی، صدفها و لاکپشتها بر روی طاقچههای صفحههای کشویی شوجی در اتاقهای رسمی مهمان طبقه پایین باشید. منظره Tsukushi-no-rōka (راهروی دم اسبی) در سراسر باغ سنگریزهشده عمارت بهویژه مسحورکننده است، در حالی که در طبقه بالا سبک تزئینی ماجراجویانهتر است و از طیفی از رنگها و متریالهای چشمگیر استفاده میکند، از جمله، بهطور غیرمعمول برای یک خانه سنتی ژاپنی. ، پنجره های شیشه ای وارداتی از هلند. اینها طوری نصب شده بودند که سرنشینان بتوانند در زمستان به بارش برف نگاه کنند.
خوشمنظره ناگاماچی (長町)، در غرب کورینبو، منطقهای فشرده از خیابانهای سنگفرششده پرپیچوخم، نهرهای غوغایی و خانههای قدیمی است که با دیوارهای خاکی ضخیم به رنگ خردلی محافظت میشود که بالای آن کاشیهای سرامیکی پوشانده شده است. اینجا جایی است که زمانی سامورایی ها و بازرگانان ثروتمند زندگی می کردند. بسیاری از ساختمانهای سنتی خانههای شخصی باقی میمانند، اما یکی از آنها که برای عموم باز است، خانه نومورا (野村家) است، که عمدتاً به خاطر باغ جمع و جور اما زیبا با رودخانههای جاری پر از کپور، آبشار و فانوسهای سنگی، ارزش بازدید را دارد. مواد غنی، اما غیرقابل چشماندازی که برای تزئین خانه استفاده میشود، ثروت مشتریان سابق را نشان میدهد و مطابق با فرهنگ آن زمان، یک چایخانه ساده وجود دارد که میتوانید در آن ماچا و شیرینی را با قیمت 350 ین میل کنید.
همچنین شینیس کیننکان (老舗記念館) یک موزه کوچک در یک داروخانه زیبا و بزرگ و خانه تجاری قدیمی است. در طبقه بالا، نمونه هایی از صنایع دستی مختلف شهر، از جمله یک نمایش گل شگفت انگیز که تماماً از شکر ساخته شده است، و طرح های پیچیده ای از تزیینات هدیه به نام mizuhiki به نمایش گذاشته شده است. در Nagamachi Yūzenkan، 2-6-16 Nagamachi (長町友禅館)، در ضلع غربی ناگاماچی، میتوانید درباره فرآیند رنگرزی ابریشم یوزن اطلاعات بیشتری کسب کنید، طرح خود را رنگ کنید یا تکههایی از پارچه رنگارنگ را بخرید.
سومین ناحیه زیبای گیشا کانازاوا، نیشی چایا، در سمت جنوبی سای-گاوا، ده دقیقه پیاده روی از پل آهنی متمایز سای-گاوا اوهاشی قرار دارد. این کمتر از هیگاشی چایا تجاری است – برای دیدن داخل چایخانه با تزئینات زیبا Hana-no-Yado (華の宿) فقط کافی است یک قهوه یا ماچا بخرید.
پنج دقیقه پیادهروی از شرق نیشی چایا، در منطقه پر از معبد Teramachi (寺町)، Myōryū-ji (妙立寺) را خواهید دید که به نام نینجا-درا نیز شناخته میشود. این معبد که در سال 1643 تکمیل شد و متعلق به فرقه بودایی نیچیرن است، به دلیل گذرگاههای مخفی، درهای حقهبازی و اتاقهای مخفی، از جمله یک برج دیدبانی که زمانی منظرهای وسیع از کوهها و ساحل اطراف را داشت، با قاتلان نینجا مرتبط است. لازم است یک تور رزرو کنید تا به اطراف معبد نگاه کنید، اما راهنماها به سختی تلاش می کنند، بنابراین این را در اولویت قرار ندهید.
Noto Hantō (能登半島) که مانند یک انگشت درهم کشیده به داخل دریای ژاپن بیرون زده است، گفته می شود که نام آن از کلمه آینو، nopo، به معنای “جدا کردن” گرفته شده است. شیوه زندگی روستایی شبه جزیره، که به کشاورزی و ماهیگیری گره خورده است، مطمئناً دنیاها از ژاپن شهری پرشتاب دور است – حمل و نقل عمومی در اینجا کم است، بنابراین این منطقه به بهترین وجه با ماشین یا دوچرخه کاوش می شود. سواحل غربی ناهموار و بادخیز بخش اعظم جاذبههای ساده نوتو هانتو را دارد، در حالی که ساحل شرقی آرامتر و تورفتهشده، چندین دهکده ماهیگیری خوابآلود را در خود جای داده است، جایی که تنها تاب خوردن امواج و موتورهای قایق، سکوت را میشکند.
با سفر به سواحل غربی شبه جزیره از کانازاوا، از کنار ساحل وسیع و شنی چیری-هاما (千里浜) که مملو از مسافران یک روزه و زبالههایشان است، رانندگی کنید و برای مدت کوتاهی به سمت نقطهی مورد ادعای بشقاب پرنده هاکوی (羽咋) بروید. در اینجا، در یک سالن نعلبکی مناسب در نزدیکی ایستگاه، Cosmo Isle Hakui (コスモアイル羽咋) را پیدا خواهید کرد، یک موزه جذاب اختصاص داده شده به اکتشافات فضایی که تعداد زیادی لوازم معتبر را در خود جای داده است. فضا در سال 1961 – شبیه یک گلوله توپ غول پیکر است.
در نزدیکی، واقع در بیشههای جنگلی نزدیک دریا، Keta-taisha (気多大社)، مهمترین زیارتگاه نوتو قرار دارد. قدمت این مجموعه مربوط به دهه 1650 است، اگرچه اعتقاد بر این است که این زیارتگاه در قرن هشتم تأسیس شده است. جذاب است اما با تجاری سازی مدرن این مکان، فضا را خراب کرده است و برای عاشقان جوانی که برای جستجوی برکت ارواح می آیند، پذیرایی می کند. چند کیلومتر بالاتر از ساحل، Myōjō-ji (妙成寺) یک معبد قرن هفدهمی با یک بتکده پنج طبقه چشمگیر است. هزاران سال کوبش از دریای ژاپن، صخره ها و صخره های جذابی را در امتداد این خط ساحلی ایجاد کرده است.
در حوالی نقطه میانی ساحل غربی شهر کوچک مونزن (門前) قرار دارد که به خاطر معبد سوجی جی (総持寺) معروف است، مرکز آموزشی راهبان ذن.
در 16 کیلومتری ساحل از Monzen، Wajima (輪島)، یک بندر ماهیگیری جذاب است که در دهانه کاوارادا-گاوا قرار دارد. مرکز اصلی توریستی شبه جزیره میزبان آسا ایچی، یک بازار صبحگاهی توریستی و در عین حال رنگارنگ است، جایی که حدود دویست فروشنده غرفه هایی را در امتداد خیابان اصلی شهر برای فروش ماهی، سبزیجات و سایر محصولات محلی برپا می کنند.
در امتداد همان خیابان نیز یک کپی نامتجانس از یک کاخ ایتالیایی وجود دارد که در داخل آن گالری Inachū (イナチュウ美術館) قرار دارد. در این موزه عجیب و غریب، بازتولید آثار هنری معروف، مانند ونوس میلو، در کنار عتیقههای اصلی اروپایی و ژاپنی، از جمله یک جفت کوزههای زینتی جت سیاه رنگ که زمانی متعلق به توکوگاوا یمیتسو، سومین شوگون توکوگاوا بود، به نمایش گذاشته میشود.
طرفداران انیمه و مانگا موزه سرزمین عجایب Gō Nagai (永井豪記念館) را در همان نزدیکی ترجیح می دهند، یک مرکز جدید برای تجلیل از خالق محلی سریال هایی مانند Mazinger Z، Devilman و Cutie Honey. در یک بخش می توانید شخصیت مانگای خود را بر روی رایانه بکشید و یک پرینت به عنوان یادگاری دریافت کنید.
واجیما همچنین به دلیل ظروف لاکی باکیفیت خود (که در محلی به عنوان واجیما نوری شناخته می شود ) مشهور است، و شما مغازه های زیادی را در اطراف شهر خواهید یافت که آن را می فروشند. بهترین مجموعه از قطعات را می توان در موزه هنر ایشیکاوا واجیما اوروشی (石川県輪島漆芸美術館) در سمت جنوب غربی شهر مشاهده کرد. سبکهای مدرنتری از ظروف لاکی را میتوان در Wajima Kōbō Nagaya (輪島工房長屋)، مجموعهای از ساختمانهای چوبی به سبک سنتی نزدیک به دریا در مرکز شهر مشاهده کرد، جایی که میتوانید هنرمندانی را که آن را خلق میکنند، ببینید. اگر از قبل رزرو کنید، میتوانید خودتان ظروف لاکی را حکاکی کنید. همچنین قبل از حرکت ارزش بازدید از Kiriko-kaikan (キリコ会館) در سمت شرق شهر را دارد. این سالن نمایشگاه فانوس های کاغذی رنگارنگ عظیمی را در خود جای داده است که در فستیوال های پر جنب و جوش تابستان و پاییز Wajima در شهر رژه می روند. این موزه همچنین فیلم هایی از جشنواره ها را نشان می دهد.
خط ساحلی خوش منظره بین Wajima و دماغه Rokkō-zaki با صخرههای عجیب و غریب پراکنده است – به صخره گودزیلا و در نزدیکی روستای Sosogi، Shiroyone no Senmaida Yado، جایی که بیش از هزار شالیزار برنج به دریا چسبیدهاند، نگاه کنید. رو به شیبها در تراسهای رو به کاهش. درست در جنوب دماغه، جادهای پرپیچوخم به مسافرخانه «مخفی انسن» لامپ-نو-یادو منتهی میشود.
دو خانه سنتی با سقف کاهگلی که زمانی متعلق به خانواده ثروتمند توکیکونی، گمان میرود که از نوادگان طایرا مغلوب تایرا بودند، به سمت ایواکورا یاما، کوهی شیبدار 357 متری، حرکت میکنند. این خانواده در قرن شانزدهم به دو قسمت تقسیم شد، یک قسمت در کامی توکیکونی که (上時國家) باقی ماند، و بخش دیگر شیمو توکیکونی-که کوچکتر (下時國家) را با باغ جذاب آن ساخت.
در ساحل ملایم شرقی نوتو هانتو، تسوکومووان (九十九湾) که به معنای «خلیج تورفتگی 99» است، برای تماشای این منظره ارزش توقف دارد. همچنین در پایین این سواحل، مراقب سکوهای چوبی هرمی شکل Boramachi-yagura باشید که ماهیگیرانی در بالای آن نشسته بودند و منتظر بودند تا ماهی ها در تورهایشان شنا کنند.
چهار ایستگاه قطار در جنوب نارای، کیسو-فوکوشیما (木曽福島) است، شهری بسیار توسعهیافتهتر از دیگر جوکوها – از این رو ایستگاه قطار سریع السیر بین ماتسوموتو و ناگویا است. در دفتر توریستی روبروی ایستگاه قطار، نقشهای را بردارید تا به سمت منطقه حفاظتشده اوئهنودان (上の段) و معبد کوزن جی (興禅寺) با سنگریزهای و باغ صخرهای بیآرامش هدایت شوید.
اگر به دنبال مکانی ارزان برای اقامت هستید، خوابگاه جوانان Kiso-Ryojōan (木曽旅情庵ユースホスースホスースホステル؛ 3000 ¥ برای هر نفر)، یک اتوبوس 25 دقیقه ای از ساختمان سنتی Kiso-Fuşim در این کوشو است. روستای کوهستانی اوهارا می توانید از هاستل به عنوان پایگاهی برای کاوش در شهرهای پست دره استفاده کنید. از طرف دیگر، تسوتایا (つたや) یک ریوکان دلپذیر در مقابل ایستگاهی است که نرخ شامل دو وعده غذایی است.
نارای جذاب (奈良井)، در 30 کیلومتری جنوب غربی ماتسوموتو، معمولاً کمتر از تسوماگو و ماگوم با گروههای تور آلوده شده است. این پررونقترین جوکوی کیسو-جی بود، این واقعیت در ساختمانهای چوبی به زیبایی حفظ شده و متمایز روستا، با طبقههای دوم و لبههای بیرونی، و شبکههای مشبک رنجی گوشی نشان میدهد. فقط ماشینهایی که گهگاه از منطقه حفاظتشده عبور میکنند، که حدود 1 کیلومتری جنوب ایستگاه قطار است، به شما یادآوری میکنند که در کدام قرن هستید.
روبروی دفتر گردشگری (روزانه از ساعت 10 صبح تا 5 بعد از ظهر) در منطقه ناکاماچی شهر، به مغازه فروش کاشیرا نینگیو، عروسکهای رنگارنگ، سنتی و اسباببازیهای ساخته شده از چوب و گچ و همچنین آبجوسازی سوگی نو موری نگاه کنید. در منطقه کامیماچی خانه ناکامورا (中村邸؛ روزانه 9 صبح تا 4:30 بعد از ظهر؛ 200 ¥) قرار دارد که قدمت آن به دهه 1830 برمی گردد و زمانی خانه تاجری بود که ثروت خود را با شانه به دست می آورد و هنوز یکی از تخصص های این منطقه است. خیابانهای فرعی به معابد و زیارتگاههای زیبا در کوهپایهها منتهی میشوند و از سوی دیگر به سواحل صخرهای نارایگاوا، که توسط Kiso-no-Ōhashi، یک پل چوبی قوسی شکل از آن عبور میکند، منتهی میشوند.
نارای که با قطار محلی 45 دقیقه ای از ماتسوموتو فاصله دارد، به راحتی در نیم روز قابل بازدید است. در امتداد خیابان اصلی، چندین کافه جذاب با سقفهای چوبی سر به فلک کشیده و irori (آتشهای زغالی مرکزی) وجود دارد که نودل سوبا و سایر غذاهای محلی سرو میکنند – یکی از کافههای خوب Kokoro-ne (こころ音؛ روزانه به جز چهارشنبه ۱۱ صبح تا ۳ بعد از ظهر) است. برای اقامت، مینشوکو ایسیا (伊勢屋) را امتحان کنید.
مدت ها قبل از اینکه هنر رزمی باستانی آنها توسط یک دسته از لاک پشت های کارتونی دستگیر شود، نینجاها مخوف ترین جنگجویان ژاپنی بودند که توسط اربابان به عنوان قاتل و جاسوس به کار گرفته می شدند. آنها نینجوتسو، “هنر مخفی کاری” را تمرین می کردند که بر روش های مبارزه غیر متخاصم تاکید می کرد. نینجا با لباس سیاه مانند سایههای زودگذر حرکت میکرد و از سلاحهای مختلفی از جمله shuriken (ستارههای فلزی پرتابهای) و کوساریکاما (موشکی با داس تیغی بر یک سر زنجیر) استفاده میکرد که نمونههایی از آنها در Togakushi به نمایش گذاشته شده است. مینزوکو کان.
طبق افسانه ها، نینجوتسو در قرن دوازدهم توسعه یافت، زمانی که جنگجوی توگاکوره دایسوکه به جنگل های کوهستانی ایگا، نزدیک نارا عقب نشینی کرد و با کین دوشی، راهبی که در حال فرار از تحولات سیاسی در چین بود، ملاقات کرد. توگاکوره روش های مبارزه دوشی را مطالعه کرد و این فرزندان او بودند که آنها را به مدرسه توگاکوره-ریو نینجوتسو توسعه دادند. در قرن پانزدهم، حدود پنجاه مدرسه نینجوتسو مبتنی بر خانواده در سراسر ژاپن وجود داشت که هر کدام با حسادت از تکنیک های خود محافظت می کردند.
اگرچه نیاز به نینجا در زمانی که ژاپن تحت حاکمیت صلح آمیز شوگونات بود کاهش یافت، توکوگاوا نیروهای خود را از جنگجویان آموزش دیده توسط نینجوتسو برای محافظت داشت. یکی از نینجاها، ساوامورا یاسوسوکه، حتی در سال 1853 به “کشتی سیاه” کمودور پری برای جاسوسی از بربرهای خارجی، مخفیانه وارد شد. امروزه، مدرسه توگاکوره-ریو نینجوتسو، با تأکید بر دفاع به جای حمله، توسط سی و چهارمین استاد، هاتسومی ماسااکی، در نودا، چیبا-کن، درست در شمال توکیو تدریس می شود.
یک راه دراماتیک و به یاد ماندنی برای سفر از سواحل دریای ژاپن در سراسر آلپ به ناگانو کن یا بالعکس، با استفاده از ترکیبی از اتوبوس، قطار، فونیکولار و تله کابین، دنبال کردن مسیر آلپ تاتیاما-کوروبه است (立山黒部アルペン)ルート) مسیر 90 کیلومتری بسته به برف فقط از اواسط آوریل تا اواسط نوامبر باز است و بین آگوست و اکتبر در شلوغ ترین حالت خود قرار دارد، زمانی که در بخش های خاصی ممکن است مجبور باشید مدتی را برای یک صندلی یا یک نقطه در آن منتظر بمانید. تله کابین (بلیت های شماره دار برای سفارش سوار شدن صادر می شود). با تاخیر، حدود شش ساعت طول می کشد تا از سقف ژاپن عبور کنید. مناظر دیدنی به طور کامل بلیط یک طرفه 10560 ین را توجیه می کند. زود شروع کنید تا زمانی برای پرسه زدن در طول مسیر داشته باشید.
از تویاما شروع کنید، با خط تویاما چیهو تتسودو به روستای تاتیاما (立山) در پایه کوه تاتیاما (45 دقیقه؛ 1170 ¥)، یکی از مقدسترین کوههای ژاپن پس از کوه فوجی و کوه هاکوسان بروید. برای سفر هفت دقیقه ای (700 ¥) تا تفرجگاه کوچک Bijo-daira (美女平)، به معنی “فلات خانم زیبا”، سوار خط آهن کابلی Tateyama شوید. یکی از بهترین قسمتهای سفر، سوار شدن به اتوبوس Tateyama Kōgen (55 دقیقه؛ 1660 ¥) به سمت جاده کوهستانی پر پیچ و خم، که در اوایل فصل هنوز در دو طرف آن پر از برف است، به ترمینال در مورودو (室堂) میرود. . تنها پنج دقیقه در شمال پایانه اتوبوس، Mikuriga-ike، دریاچهای آلپ در دهانه آتشفشانی به عمق 15 متر و بیست دقیقه پیادهروی بیشتر، Jigokudani (دره جهنم)، منطقهای با چشمههای آبگرم جوشان قرار دارد. همچنین چندین پیادهگردی طولانیتر وجود دارد که میتوانید در اطراف Murodō انجام دهید، که بهترین مکان برای پایان دادن به سفر شما در مسیر آلپاین است، در صورتی که زمان یا پول کم دارید. چندین مکان برای اقامت در Murodō وجود دارد: Tateyama Murodō Sansō (立山室堂山荘) را امتحان کنید، همچنین اگر می خواهید از شلوغی هتل Tateyama در سر تونل Tateyama اجتناب کنید، مکان خوبی برای ناهار است .
بخش بعدی سفر – ده دقیقه سواری با اتوبوس به دایکانبو (大観峰) در امتداد تونلی که از میان کوه Tateyama بریده شده است – گرانترین بخش است (2100 ین). منظره دایکانبو از سراسر کوه ها تماشایی است و می توانید با تله کابین Tateyama Ropeway (1260 ¥) به سمت تله کابین Kurobe (840 ¥) برای یک سفر پنج دقیقه ای به آن تحسین کنید. لبه دریاچه کوروبه کو که توسط سد عظیم کوروبه (黒部ダム) تشکیل شده است. سد یکی از عمیقترین تنگههای ژاپن را مسدود میکند و یکی از نقاط برجسته سفر است و همچنین سفرهای قایق در سراسر دریاچه (30 دقیقه؛ 930 ¥) و پیادهروی عالی وجود دارد. سی دقیقه پیاده روی آسان در امتداد دریاچه به سمت جنوب، شما را به یک کمپینگ می رساند و اگر تجهیزات و نقشه توپوگرافی Tateyama – موجود در هر کتابفروشی بزرگی را دارید – می توانید روزها در برخی از دیدنی ترین مسیرهای پیاده روی ژاپن ادامه دهید.
از خطآهن کابلی باید 800 متر از سد بپیمایید تا سوار اتوبوس برقی شوید (1260 ¥) و یک سفر شانزده دقیقهای از میان تونلهای زیر Harinoki-dake تا روستای Ōgisawa (扇沢) در ناگانو-کن بگیرید. در اینجا به یک اتوبوس (40 دقیقه؛ 1330 ¥) به ایستگاه شینانو-اوماچی (信濃大町) منتقل میشوید، جایی که میتوانید قطارهای ماتسوموتو یا هاکوبا را بگیرید. میتوانید بلیتی بخرید که کل سفر را در هر دو طرف پوشش میدهد (10560 ین).
مجموعه ای از بیش از هفتاد ساختمان که به طور یکپارچه با جنگل Eihri-ji (永平寺؛ روزانه: مه تا اکتبر 9 صبح تا 5 بعدازظهر، نوامبر تا آوریل 9 صبح تا 4.30 بعد از ظهر؛ بزرگسالان/کودکان 500/200 ¥) ترکیب شده است، خانه حدود دویست تراشیده شده است. راهبان سر این معبد آرام در کوههای پوشیده از سرو که توسط استاد ذن دوگن زنجی در سال 1244 تأسیس شد، یکی از دو مقر اصلی بودیسم سوتو ذن است.
در 10 کیلومتری شمال شرقی فوکوی (福井)، کمتر از یک ساعت با قطار در جنوب کانازاوا قرار دارد، میتوانید یک سفر یک روزه به معبد داشته باشید. Eihri-ji به طور دورهای برای خدمات ویژه بسته میشود، بنابراین عاقلانه است که قبل از حرکت، ابتدا با اطلاعات مکانهای دیدنی شهر فوکویی یا معبد مشورت کنید. همچنین اگر می خواهید از یک وعده غذایی گیاهی shōjin-ryōri به عنوان بخشی از بازدید خود لذت ببرید، از قبل رزرو کنید.
از ایستگاه JR Fukui، سادهترین راه برای رسیدن به Eihri-ji با اتوبوس مستقیم (720 ین؛ 35 دقیقه) است. از طرف دیگر، با قطار محلی به ایستگاه Eihei-ji Guchi بروید، سپس پنج دقیقه در سربالایی پیاده روی کنید یا با اتوبوس یا تاکسی بروید.
وابستگان یک سازمان بودایی Sōtō Zen می توانند ترتیبی دهند که یک شب در اینجا بمانند (8000 ¥) و در برنامه روزانه راهبان، از جمله وظایف نظافت و دعاهای قبل از سحر و مراقبه شرکت کنند. برای جانبازان جدی یک دوره چهار روزه/سه شبه (12000 ین) نیز موجود است. جزئیات نحوه درخواست را می توانید در w tinyurl.com/2ee2dk9 پیدا کنید