مواردی که ممکن است با اوتیسم اشتباه شود!

مواردی که ممکن است با اوتیسم اشتباه شود!

چند دهه پیش، اکثر مردم هرگز در مورد اوتیسم نشنیده بودند. اکنون، احتمالاً شما مرتباً در مورد آن می شنوید. اوتیسم مخفف عبارت اختلال طیف اوتیسم (ASD) است. این گروه از اختلالات تکامل عصبی (یا مسیر مغز ) است که باعث مشکلات رفتاری و ارتباطی می شود. در این مقاله از بخش سلامت مجله اینترنتی وبگردون معرفی مواردی که ممکن است با اوتیسم اشتباه شود!

 

ASD معمولاً در اوایل کودکی خود را نشان می دهد. اما بزرگسالان نیز می توانند با آن تشخیص داده شوند.

رفتارهای مرتبط با ASD مانند مشکل در برقراری ارتباط چشمی وجود دارد. اما اوتیسم برای هر فرد مبتلا به آن متفاوت است. برخی از افراد مبتلا به ASD ممکن است علائم آنقدر خفیف باشند که سایر افراد به سختی متوجه آنها شوند. برخی دیگر ممکن است علائم آنقدر شدید داشته باشند که تأثیر عمده ای بر زندگی آنها بگذارد.

برخی از علائم اوتیسم مشابه یا مشابه سایر شرایط است. در نتیجه، برخی موارد را می توان با اوتیسم اشتباه گرفت. این یک مشکل است زیرا استفاده از درمان اوتیسم در افرادی که این اختلال را ندارند احتمالاً آنطور که باید کمکی نخواهد کرد. علاوه بر این، کسی که دارای مشکل سلامتی دیگری است، مانند مسمومیت با سرب، ممکن است به درمانهایی نیاز داشته باشد که هیچ ارتباطی با درمانهای اوتیسم ندارند.

 

شرایطی که ممکن است با اوتیسم اشتباه شود!

این شامل:

تأخیر در گفتار، مشکلات شنوایی یا سایر تاخیرهای رشدی: تاخیرهای رشدی زمانی رخ می دهد که فرزند شما کارهایی را انجام ندهد که پزشکان انتظار دارند بچه های هم سن و سال آنها بتوانند انجام دهند. اینها می تواند شامل مشکلات زبان، گفتار یا شنوایی باشد. مسائل حرکتی خوب، مشکلات تعامل اجتماعی و اختلال در مهارت های تفکر نیز ممکن است رخ دهد. در حالی که کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است تاخیر در رشد داشته باشند، این تاخیرها دلایل دیگری مانند مسمومیت با سرب یا سندرم داون یا حتی هیچ علت شناخته شده ای ندارند.

علایق محدود: کودکان مبتلا به اوتیسم گاهی اوقات به فعالیت ها یا موارد خاصی مانند نقشه ها یا پنکه های سقفی علاقه زیادی نشان می دهند. علاقه آنها حتی ممکن است وسواسی به نظر برسد. اما این لزوما به این معنا نیست که اوتیسم دارند. اگر این کار را انجام دهند، علائم دیگری از آن را مشاهده می کنند، مانند مشکل در تعاملات اجتماعی.

خواندن هوش اولیه یا بالا کودکانی که می توانند در سنین پایین بخوانند یا علائم هوش بالایی از خود نشان دهند، گاهی اوتیسم تشخیص داده می شوند. این امر به ویژه در مورد کودکان مبتلا به هایپرلکسی صادق است. این زمانی است که کودک خیلی زود می خواند یا علائم هوش بالایی از خود نشان می دهد، اما ممکن است در برقراری ارتباط با دیگران نیز دچار مشکل شود.

در حالی که کودکان مبتلا به هایپرلکسی می توانند اوتیسم داشته باشند، شرایط همیشه با هم همراه نیست.

مسائل پردازش حسی یا حسی: برخی از کودکان به نور، صدا یا لمس بسیار حساس هستند. مواردی مانند در آغوش گرفتن یا شنیدن صداهای بلند ممکن است آنها را ناراحت کرده یا باعث قطع ارتباط آنها شود. کودک مبتلا به اوتیسم نیز ممکن است این کار را انجام دهد، اما علائم دیگری از اوتیسم مانند تأخیر در گفتار را نشان می دهد.

اختلالات روانی: اینها ممکن است باعث ایجاد وسواس، مشکلات گفتاری و ارتباطی و مسائل دیگری شود که ممکن است اوتیسم به نظر برسد، اما اینطور نیست.

نمونه ها عبارتند از:

  • اختلال شخصیت اجتنابی
  • اختلال وسواس جبری (OCD)
  • اختلال دلبستگی واکنشی
  • اختلال ارتباطی (عملگرا) اجتماعی
  • اسکیزوفرنی، که به ندرت در کودکان اتفاق می افتد

مسمومیت با سرب: سرب فلزی است که می تواند به مغز آسیب برساند. اگر کودکی با خوردن تراشه های رنگ یا نوشیدن آب با ذرات سرب مسموم شود، ممکن است دچار تاخیر در رشد و مشکلات یادگیری شود. به نظر می رسد این مسائل اوتیسم است. برخی تحقیقات نشان می دهد که ممکن است منجر به اوتیسم شود، اما ارتباط آن روشن نیست. کودکانی که تحت درمان مسمومیت با سرب قرار می گیرند، ممکن است علائم آنها بهبود یابد، بنابراین تشخیص آنها مهم است.

اختلالات ژنتیکی: در حالی که برخی از این زوجین مبتلا به اوتیسم (سندرم داون یا مثلاً اسکلروز سل )، برخی دیگر را می توان با آن اشتباه گرفت. یک مطالعه اخیر نشان داد که تا 50 درصد از کودکان مبتلا به اختلال ژنتیکی به نام سندرم حذف 22q11.2 به آنها گفته شد که در زمان عدم ابتلا به اوتیسم مبتلا هستند. این به این دلیل است که بسیاری از علائم سندرم حذف 22q11.2، از جمله تاخیر در رشد گفتار، نیز می توانند نشانه های اوتیسم باشند.

 

از پزشک فرزند خود چه بخواهید؟!

برای تشخیص اوتیسم، پزشک رشد و رفتار فرزند شما را بررسی می کند. پزشک ممکن است از شما (و احتمالاً فرزند شما) سوالاتی بپرسد، یک سابقه کامل سلامتی داشته باشد و رفتار بچه شما را مشاهده کند. اگر پزشک فکر کند که ممکن است ASD داشته باشد، ممکن است ارزیابی را پیشنهاد دهد. آن وقت است که تیمی از متخصصان متخصص اوتیسم – از جمله متخصص مغز و اعصاب، روانشناس، روانپزشک، گفتاردرمانگر یا سایر متخصصان – یک سری آزمایش ها و غربالگری ها را انجام می دهند تا ببینند آیا فرزند شما مبتلا به اوتیسم است یا مشکل دیگری مانند روانشناسی یا اختلال گفتاری

اگر فکر می کنید ممکن است کودک شما مبتلا به اوتیسم اشتباه تشخیص داده باشد یا مشکل سلامتی دیگری داشته باشد، این سوالات را از پزشک فرزند خود بپرسید:

 

آیا شنوایی فرزند من را بررسی کرده اید؟
مشکلات شنوایی می تواند باعث تاخیر در رشد گفتار و سایر مسائل شود که می توانند با اوتیسم اشتباه گرفته شوند.

آیا آزمایش های دیگری وجود دارد که باید در نظر بگیریم؟
به عنوان مثال، اگر در خانه ای قدیمی زندگی می کنید، ممکن است بخواهید برای بررسی سرب در خون فرزندتان آزمایش انجام دهید.

آیا می توانم به متخصص یا تیم متخصص مراجعه کنم؟
اگر پزشک شما می گوید کودک شما مبتلا به اوتیسم است، اما فرزند شما همچنین به متخصص مغز و اعصاب، روانپزشک یا سایر متخصصان متخصص ASD مراجعه نکرده است، برای دریافت اطلاعات بیشتر از او درخواست راهنمایی کنید.

آیا می توانیم درمان را ادامه دهیم حتی اگر مطمئن نیستیم این چیست؟
اگر فرزند شما دچار تاخیر رشد است که ممکن است اوتیسم باشد یا نباشد، درمان مانند کاردرمانی، گفتاردرمانی یا آموزش مهارت های اجتماعی همچنان ممکن است کمک کننده باشد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *