پیرسینگ ناحیه تناسلی

پیرسینگ ناحیه تناسلی

پیرسینگ دستگاه تناسلی – در میان مردان و زنان – نوعی تزئین بدن است. شبیه سایر انواع پیرسینگ کردن بدن است. از سوزن برای ایجاد سوراخ استفاده می شود و یک تکه جواهر با عبور از پیرسینگ به بدن متصل می شود. متخصصان بهداشت و همچنین متخصصان پیرسینگ خاطرنشان می کنند که این عمل بدون خطر نیست و نباید به آن بی اهمیت نگاه کرد. در این مقاله از بخش بهداشت و آرایش مجله اینترنتی وبگردون به بررسی پیرسینگ ناحیه تناسلی خانمها و آقایان می پردازیم.

 

پیرسینگ دستگاه تناسلی چگونه انجام می شود؟

سوراخ شدن دستگاه تناسلی همیشه باید توسط یک پیرس حرفه ای مجاز انجام شود. همه ایالت ها نیازی به مجوز پیرس ندارند، به این معنی که در برخی از مناطق، شخصی با آموزش بسیار کم می تواند یک سالن پیرسینگ باز کند. یکی از نشانه هایی که نشان می دهد شما یک متخصص واجد شرایط پیدا کرده اید، گواهی است که نشان می دهد آنها در انجمن پیرسینگ کار های حرفه ای (APP) ثبت شده اند – سازمانی که قوانین ایمنی را برای افرادی که پیرسینگ می کنند وضع می کند. برای ثبت نام در APP فرد باید تطابق با استانداردهای سازمان را نشان دهد.

برای انجام پیرسینگ کردن، پیرسینگ کننده ابتدا پوست را تمیز می کند و سپس محلی را که قرار است پیرسینگ در آن باشد مشخص می کند. سپس سوراخ کننده سوزن را با یک جواهر متصل به پوست از طریق پوست عبور می دهد. پس از اتمام روش، سوراخ کننده باید نحوه مراقبت از پیرسینگ را به شما ارائه دهد.

 

چگونه کسی می تواند بفهمد که پیرسینگ با خیال راحت انجام می شود؟

هنگام انتخاب پیرسینگ چندین نکته وجود دارد که باید به دنبال آنها باشید:

  • همانطور که در بالا ذکر شد، پیرسینگ کننده باید با APP ثبت شود.
  • اتاقی که پیرسینگ در آن انجام می شود باید تمیز و بهداشتی باشد.
  • این روش باید فقط با استفاده از وسایل استریل، جدید، باز نشده و یکبار مصرف و جواهرات استریل باز نشده انجام شود. شما باید پیرسینگ کار ابزار و جواهرات را در زمان عمل باز کنید. قبل از رسیدن نباید باز شود.
  • اگر پیرسینگ کننده از وسایل یکبار مصرف استفاده نمی کند، باید آنها را در اتوکلاو استریل کرد، دستگاه خاصی که تجهیزات و لوازم را عقیم می کند. در محلی که از تفنگ پیرسینگ کننده استفاده می کند، سوراخ انجام ندهید. اکثر اسلحه های سوراخ کننده را نمی توان در اتوکلاو عقیم کرد.
  • پیرسینگ کار و سایر افرادی که در سالن کار می کنند باید هنگام باز کردن بسته های ابزار و انجام مراحل، دست های خود را بشویند و دستکش بپوشند.

 

آیا خطرات ناشی از پیرسینگ دستگاه تناسلی وجود دارد؟

شایع ترین عوارض مرتبط با پیرسینگ شدن دستگاه تناسلی عبارتند از:

  • عفونت باکتریایی
  • خون ریزی
  • آسیب عصبی
  • واکنش آلرژیک به جواهرات
  • ایجاد جای زخم ضخیم در محل پیرسینگ

همچنین خطر بالقوه هپاتیت B و C و همچنین HIV /AIDS، بیماریهای مقاربتی و سایر بیماریهای عفونی وجود دارد. این خطرات را می توان با استفاده از سوزن های استریل جدید به حداقل رساند. به ویژه در برخی سوراخ های مردانه، خطر باریک شدن مجرای ادرار در نتیجه بافت اسکار وجود دارد. اگر سوزن به اشتباه بافت نعوظ را پیرسینگ کند، ناتوانی جنسی نیز یک خطر بالقوه است.

با استفاده از جواهرات مناسب ساخته شده از فلزاتی مانند فولاد ضد زنگ جراحی یا تیتانیوم، می توانید خطر عفونت و واکنش آلرژیک را کاهش دهید. پیرسینگ های دستگاه تناسلی باید روزانه با محلول نمکی محلول رقیق شده و آب و صابون و همچنین بعد از فعالیت جنسی تمیز شوند.

افرادی که بیماری مزمن دارند باید از قبل در مورد پیرسینگ با پزشک خود صحبت کنند.

 

انواع متداول پیرسینگ ناحیه تناسلی چیست؟

یکی از رایج ترین انواع پیرسینگ ناحیه تناسلی زنان به عنوان هود کلیتورال عمودی یا VCH شناخته می شود. این یک سوراخ عمودی است که از طریق پوست واقع در بالای گلنس – سر گرد شده – کلیتوریس انجام می شود. این امر باعث تحریک مستقیم کلیتوریس در حین مقاربت جنسی می شود. VCH تا حدودی محبوب است زیرا جهت سوراخ شدن با شکل طبیعی بدن زن مطابقت دارد. بهبود این نوع سوراخ کردن معمولاً چهار تا شش هفته طول می کشد.

خود کلیتوریس به ندرت به طور مستقیم پیرسینگ می شود. در بیشتر زنان، کلیتوریس آنقدر بزرگ نیست که بتواند جواهرات را نگه دارد. همچنین، در صورت سوراخ شدن کلیتوریس، احتمال ایجاد آسیب جدی عصبی بسیار زیاد است.

دیگر پیرسینگ های رایج زنان عبارتند از:

  • هود کلیتورال افقی یا HCH. این اساساً مشابه VCH است، فقط پیرسینگ در جهت بالای افقی در پوست بالای کلیتوریس انجام می شود.
  • مثلث. این پیرسینگ مانند HCH است فقط در زیر کلیتوریس است تا بالای آن. همچنین تحریک مستقیم کلیتوریس را در قسمت زیرین ایجاد می کند.
  • پیرسینگ کردن لب. لب های داخلی یا خارجی – لب های واژن – را می توان سوراخ کرد. اغلب با سوراخ لب، سوراخ های متعددی وجود دارد. این به این دلیل است که ضخامت بافت می تواند از چندین جواهر پشتیبانی کند.

 

یکی از رایج ترین پیرسینگ های دستگاه تناسلی مردان، پرنس آلبرت یا PA است. با PA، یک حلقه از طریق مجرای ادراری در نوک آلت تناسلی وارد می شود و سپس از طریق قسمت زیرین آلت تناسلی، که سر گرد است، خارج می شود. پس از بهبود سوراخ شدن، حلقه حساسیت ناحیه سوراخ شده را افزایش می دهد و لذت جنسی را افزایش می دهد. همچنین می تواند لذت شریک مرد را افزایش دهد. بهبود PA معمولاً چهار تا شش هفته طول می کشد.

سایر پیرسینگ های رایج تناسلی مردان عبارتند از:

  • دیودو این پیرسینگ ن از طریق دو طرف لبه پهلو در مردان ختنه شده انجام می شود.
  • پوست ختنه گاه. یک حلقه از هر دو طرف پوست ختنه گاه بالای سر گلنس وارد می شود. این پیرسینگ عمدا رابطه جنسی را دشوار می کند.
  • حفادا. این یک سوراخ شدن پوست کیسه بیضه بین کیسه بیضه و آلت تناسلی است. از انگشتر یا جواهر به شکل هالتر استفاده می شود. این پیرسینگ بیشتر جنبه تزئینی دارد تا تقویت جنسی.

 

نکاتی برای مراقبت از پیرسینگ تناسلی

در اینجا نکاتی برای به حداقل رساندن خطر عوارض ناشی از پیرسینگ دستگاه تناسلی آمده است:

  • مطمئن شوید که متوجه شده اید و سپس تمام دستورالعمل های تمیز نگه داشتن ناحیه را رعایت کرده و مرتباً با محلول نمک رقیق شستشو دهید.
  • مهم این است که هنگام پیرسینگ شدن دستگاه تناسلی، دیگران را تحت کنترل قرار ندهید و اجازه ندهید.
  • همیشه قبل از لمس یا تمیز کردن ناحیه تناسلی دستان خود را بشویید.
  • حداقل دو هفته پس از پیرسینگ کردن از رابطه جنسی خودداری کنید.
  • وقتی رابطه جنسی دارید، محل پیرسینگ شده را با محلول نمک تمیز کنید.
  • هنگام انجام فعالیت جنسی از کاندوم یا سایر محافظ های مانع استفاده کنید.
  • اگر پیرسینگ در مجاورت مجرای ادرار واقع شده است، قبل از ادرار کردن محل را تمیز کنید.
  • تا زمانی که پیرسینگ بهبود نیافته است از وان آب گرم استفاده نکنید و به شنا نروید.
  • به یاد داشته باشید که عفونت ها می توانند در محل پیرسینگ حتی پس از بهبودی رخ دهند. در آن نقطه باکتری ها می توانند به زیر پوست وارد شوند. بنابراین مراقب علائم عفونت باشید و در صورت بروز هر یک از علائم زیر با پزشک خود تماس بگیرید. سعی نکنید عفونت را به تنهایی درمان کنید.

علائم عفونت عبارتند از:

  • سرخی
  • تورم
  • تخلیه
  • بوی بد
  • راش
  • تب

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *